Dzi\u0119kuj\u0119, Ksi\u0119\u017ce Biskupie, za s\u0142owa powitania. Dzi\u0119kuj\u0119, drodzy m\u0142odzi, kt\u00f3rzy przybyli\u015bcie z ka\u017cdego zak\u0105tka tej pi\u0119knej wyspy, pomimo wysi\u0142k\u00f3w i trudno\u015bci, jakie to stanowi dla wielu z was. A jednak tutaj jeste\u015bcie! Sprawia mi wielk\u0105 rado\u015b\u0107, \u017ce mog\u0119 z wami prze\u017cywa\u0107 to czuwanie, do kt\u00f3rego zaprasza nas Pan Jezus. Dzi\u0119kuj\u0119 za tradycyjne pie\u015bni i ta\u0144ce, kt\u00f3re wykonali\u015bcie z wielkim entuzjazmem \u2013 mieli racj\u0119 ci, kt\u00f3rzy mi m\u00f3wili, \u017ce cechuje was niezwyk\u0142a rado\u015b\u0107 i niezwyk\u0142y entuzjazm!<\/p>\n
Dzi\u0119kujemy wam, Rova Sitraka i Vavy Elyssa, za podzielenie si\u0119 z nami wszystkimi waszymi poszukiwaniami po\u015br\u00f3d aspiracji i wyzwa\u0144. Jak\u017ce dobrze spotka\u0107 dwoje m\u0142odych ludzi z \u017cyw\u0105 wiar\u0105, w ruchu! Jezus daje nam serca zawsze niespokojne, stawia nas na drodze i ka\u017ce i\u015b\u0107. Ucze\u0144 Jezusa, je\u015bli chce wzrasta\u0107 w Jego przyja\u017ani, nie mo\u017ce trwa\u0107 w bezruchu, narzeka\u0107 i patrze\u0107 na siebie. Musi si\u0119 rusza\u0107, dzia\u0142a\u0107, anga\u017cowa\u0107 si\u0119, b\u0119d\u0105c pewnym, \u017ce Pan go wspiera i mu towarzyszy.<\/p>\n
W\u0142a\u015bnie dlatego lubi\u0119 patrze\u0107 na ka\u017cd\u0105 m\u0142od\u0105 osob\u0119, jako kogo\u015b poszukuj\u0105cego. Czy pami\u0119tacie pierwsze pytanie, kt\u00f3re Jezus zada\u0142 uczniom nad brzegiem Jordanu? \u201eCzego szukacie?\u201d (J 1, 38). Pan wie, \u017ce szukamy \u201eszcz\u0119\u015bcia, dla kt\u00f3rego zostali\u015bmy stworzeni\u201d a \u201ekt\u00f3rego \u015bwiat nie mo\u017ce nam odebra\u0107\u201d (adhort. ap. \u201cGaudete et exsultate\u201d, 1; 177). Ka\u017cdy wyra\u017ca to na r\u00f3\u017cne sposoby, ale w istocie zawsze szukacie szcz\u0119\u015bcia, kt\u00f3rego nikt nie mo\u017ce nam odebra\u0107.<\/p>\n
Jak nam powiedzia\u0142a\u015b, Rova, w twoim sercu od dawna by\u0142o pragnienie odwiedzania wi\u0119\u017ani\u00f3w. Zacz\u0105\u0142e\u015b pomaga\u0107 pewnemu ksi\u0119dzu w jego misji i stopniowo anga\u017cowa\u0142e\u015b si\u0119 coraz bardziej, a\u017c sta\u0142o si\u0119 to twoj\u0105 misj\u0105 osobist\u0105. Odkry\u0142a\u015b, \u017ce twoje \u017cycie by\u0142o misyjne. To poszukiwanie wiary przyczynia si\u0119 do uczynienia \u015bwiata, w kt\u00f3rym \u017cyjemy, lepszym, bardziej ewangelicznym. A to, co uczyni\u0142e\u015b dla innych, przekszta\u0142ci\u0142o ci\u0119, zmieni\u0142o spos\u00f3b, w jaki postrzegasz i oceniasz ludzi. Sprawi\u0142o, \u017ce sta\u0142a\u015b si\u0119 sprawiedliwsza i bardziej ludzka. Zrozumia\u0142e\u015b i odkry\u0142e\u015b, \u017ce Pan zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 z tob\u0105, daj\u0105c ci szcz\u0119\u015bcie, kt\u00f3rego \u015bwiat nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 ci odebra\u0107 (por. tam\u017ce, 177).<\/p>\n
W swojej misji nauczy\u0142e\u015b si\u0119 rezygnowa\u0107 z przymiotnik\u00f3w i nazywa\u0107 osoby po imieniu, jak to Pan czyni z nami. Nie nazywa nas wed\u0142ug naszych grzech\u00f3w, naszych b\u0142\u0119d\u00f3w, naszych win, naszych ogranicze\u0144, ale czyni to nazywaj\u0105c nas po imieniu. Ka\u017cdy z nas jest cenny w Jego oczach. Natomiast diabe\u0142, mimo i\u017c zna nasze imiona, woli nas nazywa\u0107 i nieustannie przypomina\u0107 o naszych grzechach i b\u0142\u0119dach. W ten spos\u00f3b sprawia, \u017ce czujemy, i\u017c niezale\u017cnie od tego, co by\u015bmy uczynili, nic si\u0119 nie zmieni, wszystko pozostanie takie samo. Pan tak nie dzia\u0142a. Pan zawsze przypomina nam, jak bardzo jeste\u015bmy cenni w Jego oczach, powierzaj\u0105c nam misj\u0119.<\/p>\n
Nauczy\u0142e\u015b si\u0119 poznawa\u0107 nie tylko zalety, ale tak\u017ce historie ukryte za ka\u017cdym obliczem. Od\u0142o\u017cy\u0142e\u015b na bok szybk\u0105 i \u0142atw\u0105 krytyk\u0119, kt\u00f3ra zawsze parali\u017cuje, aby nauczy\u0107 si\u0119 czego\u015b, czego odkrycie wielu ludziom mo\u017ce zaj\u0105\u0107 sporo lat. Zrozumia\u0142e\u015b, \u017ce u wielu os\u00f3b przebywaj\u0105cych w wi\u0119zieniu nie by\u0142o z\u0142a, ale z\u0142e wybory. Oni poszli niew\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0105 i wiedz\u0105 o tym, a teraz chc\u0105 zacz\u0105\u0107 od nowa.<\/p>\n
Przypomina to nam jeden z najpi\u0119kniejszych dar\u00f3w, jakie mo\u017ce nam zaoferowa\u0107 przyja\u017a\u0144 z Jezusem. \u201eOn jest w tobie, jest z tob\u0105 i nigdy ci\u0119 nie opuszcza. Niezale\u017cnie od tego, jak bardzo by\u015b si\u0119 oddali\u0142, Zmartwychwsta\u0142y jest obok ciebie, wzywa ci\u0119 i czeka na ciebie, aby\u015b zacz\u0105\u0142 od nowa\u201d (adhort. apost. \u201cChristus vivit\u201d, 2) i aby powierzy\u0107 ci misj\u0119. Jest to dar, do kt\u00f3rego odkrycia i \u015bwi\u0119towania zaprasza On dzisiaj ka\u017cdego z nas.<\/p>\n
Wiemy r\u00f3wnie\u017c wszyscy, tak\u017ce z w\u0142asnego do\u015bwiadczenia, \u017ce mo\u017cemy \u201epob\u0142\u0105dzi\u0107\u201d i goni\u0107 za z\u0142udzeniami, kt\u00f3re daj\u0105 nam obietnice i oczarowuj\u0105 pozorn\u0105, szybk\u0105, \u0142atw\u0105 i natychmiastow\u0105 rado\u015bci\u0105, ale kt\u00f3re w ostatecznym rachunku pozostawiaj\u0105 serce, spojrzenie i dusz\u0119 w po\u0142owie drogi. Te z\u0142udzenia, kt\u00f3re gdy jeste\u015bmy m\u0142odzi, zwodz\u0105 nas obietnicami, kt\u00f3re nas znieczulaj\u0105, odbieraj\u0105 nasz\u0105 \u017cywotno\u015b\u0107, rado\u015b\u0107, uzale\u017cniaj\u0105 nas i zamykaj\u0105 w kr\u0119gu pozornie bez wyj\u015bcia i pe\u0142nym goryczy.<\/p>\n
Gorycz, nie wiem, czy to prawda\u2026 ale grozi wam, \u017ce zaczniecie my\u015ble\u0107: \u201eTak to jest\u2026 nic nie mo\u017ce si\u0119 zmieni\u0107 i nikt nie mo\u017ce nic z tym zrobi\u0107\u201d. Zw\u0142aszcza, gdy nie mamy minimum niezb\u0119dnego, by walczy\u0107 z dnia na dzie\u0144; kiedy faktyczne mo\u017cliwo\u015bci nauki nie s\u0105 wystarczaj\u0105ce; lub dla tych, kt\u00f3rzy u\u015bwiadamiaj\u0105 sobie, \u017ce ich przysz\u0142o\u015b\u0107 jest zablokowana z powodu braku pracy, niepewno\u015bci, niesprawiedliwo\u015bci spo\u0142ecznej\u2026 i dlatego maj\u0105 pokus\u0119, by si\u0119 podda\u0107. Uwa\u017cajcie na t\u0119 gorycz, b\u0105d\u017acie czujni.<\/p>\n
Pan jako pierwszy m\u00f3wi\u0105: nie, nie t\u0119dy droga. On \u017cyje i chce, aby\u015b ty tak\u017ce \u017cy\u0142, dziel\u0105c si\u0119 wszystkimi swoimi darami i charyzmatami, swoimi poszukiwaniami i umiej\u0119tno\u015bciami (por. tam\u017ce, 1). Pan wzywa nas po imieniu i m\u00f3wi: \u201eP\u00f3jd\u017a za mn\u0105!\u201d. Nie po to, by\u015bmy uganiali si\u0119 za z\u0142udzeniami, ale by przemieni\u0107 ka\u017cdego z nas w uczni\u00f3w-misjonarzy tu i teraz. On jako pierwszy odrzuca wszystkie g\u0142osy, kt\u00f3re pr\u00f3buj\u0105 was u\u015bpi\u0107, oswoi\u0107, znieczuli\u0107 lub uciszy\u0107, by\u015bcie nie szukali nowych perspektyw. Z Jezusem zawsze s\u0105 nowe perspektywy. On chce nas wszystkich przemieni\u0107 i uczyni\u0107 z naszego \u017cycia misj\u0119. Ale wymaga od nas jednego \u2013 by\u015bmy nie obawiali si\u0119 pobrudzenia sobie r\u0105k. Nie b\u00f3jmy pobrudzi\u0107 sobie r\u0105k!<\/p>\n
Przez was na Madagaskar i do Ko\u015bcio\u0142a wkracza przysz\u0142o\u015b\u0107. Pan jest pierwszym, kt\u00f3ry wam ufa i zach\u0119ca tak\u017ce was, by\u015bcie r\u00f3wnie\u017c wy ufali samym sobie, waszym licznym umiej\u0119tno\u015bciom i zdolno\u015bciom. Zach\u0119ca was, aby\u015bcie byli odwa\u017cni, zjednoczeni z Nim, \u017ceby napisa\u0107 najpi\u0119kniejsz\u0105 kart\u0119 waszego \u017cycia, przezwyci\u0119\u017cy\u0107 apati\u0119 i zaoferowa\u0107, podobnie jak Rova, chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 odpowied\u017a na wiele problem\u00f3w, kt\u00f3rym musicie stawi\u0107 czo\u0142o. To Pan was zaprasza, aby\u015bcie byli budowniczymi przysz\u0142o\u015bci (por. tam\u017ce, 174), wnie\u015bli wk\u0142ad, kt\u00f3ry tylko wy mo\u017cecie wnie\u015b\u0107, z rado\u015bci\u0105 i \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 waszej wiary. Prosz\u0119 ci\u0119 i zach\u0119cam, \u017ceby\u015b zada\u0142 sobie pytanie: czy mo\u017ce On liczy\u0107 na ciebie? Na ciebie, na ka\u017cdego z was?<\/p>\n
Ale Pan nie chce samotnych poszukiwaczy przyg\u00f3d. Powierza nam misj\u0119, ale nie posy\u0142a nas samych na pierwsz\u0105 lini\u0119.<\/p>\n
Jak s\u0142usznie powiedzia\u0142a Vavy Elyssa, nie mo\u017cna samotnie by\u0107 uczniem-misjonarzem: potrzebujemy innych, aby \u017cy\u0107 i dzieli\u0107 si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 i zaufaniem, kt\u00f3re daje nam Pan. Niczym nie da si\u0119 zast\u0105pi\u0107 osobistego spotkania z Jezusem, kt\u00f3re nie mo\u017ce by\u0107 w samotno\u015bci, ale we wsp\u00f3lnocie. Z pewno\u015bci\u0105 ka\u017cdy z nas mo\u017ce czyni\u0107 wielkie rzeczy; ale razem mo\u017cemy marzy\u0107 i anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w rzeczy niewyobra\u017calne! Vavy powiedzia\u0142a to jasno. Jeste\u015bmy zaproszeni do odkrywania oblicza Jezusa w twarzach innych os\u00f3b: cieszenia si\u0119 wiar\u0105 w spos\u00f3b rodzinny, tworz\u0105c wi\u0119zi braterskie, uczestnicz\u0105c w \u017cyciu grupy lub ruchu i zach\u0119caj\u0105c siebie do wytyczenia wsp\u00f3lnej drogi, prze\u017cywanej w solidarno\u015bci. W ten spos\u00f3b mo\u017cemy nauczy\u0107 si\u0119 odkrywania i rozpoznawania dr\u00f3g, do kt\u00f3rych przemierzania zach\u0119ca nas Pan, perspektyw, jakie On dla was przygotowuje. Nigdy si\u0119 nie izolujmy czy nie chciejmy czyni\u0107 wszystkiego sami! To jedna z najgorszych pokus, jakie mog\u0105 si\u0119 nam przydarzy\u0107.<\/p>\n
We wsp\u00f3lnocie mo\u017cemy nauczy\u0107 si\u0119 rozpoznawania ma\u0142ych codziennych cud\u00f3w, a tak\u017ce \u015bwiadectwa o tym, jak pi\u0119knie jest pod\u0105\u017ca\u0107 i mi\u0142owa\u0107 Jezusa. Cz\u0119sto dzieje si\u0119 to po\u015brednio, jak w przypadku twoich rodzic\u00f3w, Vavy, kt\u00f3rym, pomimo, \u017ce nale\u017celi do dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych plemion, z kt\u00f3rych ka\u017cde ma swoje zwyczaje i tradycje, dzi\u0119ki wzajemnej mi\u0142o\u015bci uda\u0142o si\u0119 przezwyci\u0119\u017cy\u0107 wszystkie wyzwania i r\u00f3\u017cnice oraz wskaza\u0107 tobie pi\u0119kn\u0105 drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 trzeba p\u00f3j\u015b\u0107. Jest to droga, kt\u00f3ra jest potwierdzana za ka\u017cdym razem, gdy dajecie owoce ziemi, kt\u00f3re maj\u0105 zosta\u0107 ofiarowane na o\u0142tarzu. Jak\u017ce trzeba tych \u015bwiadectw! Albo jak twoja ciocia, czy te\u017c katecheci i kap\u0142ani, kt\u00f3rzy towarzyszyli im i wspierali ich w procesie wiary. Wszystko pomog\u0142o zrodzi\u0107 i wspiera\u0107 wasze \u201etak\u201d. Wszyscy jeste\u015bmy wa\u017cni i potrzebni, i nikt nie mo\u017ce powiedzie\u0107: \u201eNie potrzebuj\u0119 ciebie\u201d ani \u201enie nale\u017cycie do tego planu mi\u0142o\u015bci, jaki wymarzy\u0142 Ojciec, kiedy nas stwarza\u0142\u201d.<\/p>\n
Jeste\u015bmy wielk\u0105 rodzin\u0105 i mo\u017cemy odkry\u0107, drodzy m\u0142odzi, \u017ce mamy Matk\u0119: patronk\u0119 Madagaskaru, Dziewic\u0119 Maryj\u0119. Zawsze uderza\u0142a mnie si\u0142a \u201etak\u201d Maryi jako m\u0142odej dziewczyny. Si\u0142a tego \u201eniech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa twego\u201d, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142a do anio\u0142a. Nie by\u0142o to \u201etak\u201d, \u017ceby wyrazi\u0107 \u201eno, zobaczmy, co si\u0119 stanie\u201d. Maryi obce by\u0142o wyra\u017cenie: \u201eZobaczmy, co si\u0119 stanie\u201d. Powiedzia\u0142a \u201etak\u201d bez obwijania w bawe\u0142n\u0119. Jest to \u201etak\u201d tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 si\u0119 zaanga\u017cowa\u0107 i s\u0105 gotowi podj\u0105\u0107 ryzyko, kt\u00f3rzy chc\u0105 postawi\u0107 wszystko, bez \u017cadnego innego zabezpieczenia ni\u017c pewno\u015b\u0107, \u017ce nios\u0105 obietnic\u0119. Ta dziewczyna z Nazaretu jest dzisiaj Matk\u0105, kt\u00f3ra czuwa nad swoimi dzie\u0107mi id\u0105cymi przez \u017cycie cz\u0119sto jako zm\u0119czeni, potrzebuj\u0105cy, ale pragn\u0105cy, aby \u015bwiat\u0142o nadziei nie zgas\u0142o.<\/p>\n
Tego w\u0142a\u015bnie pragniemy dla Madagaskaru, dla ka\u017cdego z was i dla waszych przyjaci\u00f3\u0142: niech nie zga\u015bnie \u015bwiat\u0142o nadziei. Nasza Matka patrzy na ten lud m\u0142odych, kt\u00f3rych mi\u0142uje, kt\u00f3rzy Jej r\u00f3wnie\u017c szukaj\u0105, zachowuj\u0105c milczenie w swych sercach, chocia\u017c po drodze jest du\u017co ha\u0142asu, rozm\u00f3w i rozproszenia; i b\u0142agaj\u0105 J\u0105, aby nadzieja nie zgas\u0142a (por. \u201cChristus vivit\u201d, 44-48).<\/p>\n
Pragn\u0119 Jej, naszej Matce, zawierzy\u0107 \u017cycie ka\u017cdego z was, waszych rodzin i przyjaci\u00f3\u0142, aby wam nigdy nie zabrak\u0142o \u015bwiat\u0142a nadziei a Madagaskar m\u00f3g\u0142 by\u0107 coraz bardziej ziemi\u0105, o jakiej marzy\u0142 Pan. Niech Ona wam towarzyszy i zawsze was chroni.<\/p>\n
I prosz\u0119 was bardzo, pami\u0119tajcie o mnie w modlitwie.<\/p>\n
<\/p>\n